Mijn transformatie van meisje naar vrouw

Ze heeft de hele wereld rondgereisd en de mooiste plekken gezien. Maar nu is ze ook graag thuis bij haar kind Dario, man Oscar en hond Kiro. Vele jonge meiden dromen vaak van een carrière als model, maar volgens Viviane Marmelstein heeft die wereld ook een keerzijde. Viviane staat op een kruispunt in haar leven en voelt dat ze toe is aan iets nieuws. Daarom heeft zij zich aangemeld voor onze Coaching opleiding. In dit interview vertelt ze openhartig over haar werk, moederschap en de nieuwe weg die zij is ingeslagen.

 

Voor de leeuwen gegooid in Zuid-Afrika

Op mijn 16e werd ik gescout door een modellenbureau in Amsterdam. Dit leek de droom voor elk meisje, maar niets was minder waar. Ik had mijn eerste fotoshoots en het keuren was begonnen. Ik moest de juiste maten hebben en het liefst onder het gewenste gewicht zitten, pas dan zouden ze mij naar het buitenland sturen om te werken. Dit alles was zonder echte begeleiding en dat voelde voor mij totaal niet goed.

Ik stopte met modellenwerk en besloot door te gaan met de studie Biologie en Medisch Laboratoriumonderzoek in Amsterdam. Ik zat in mijn derde jaar en had onwijs veel twijfels over de studie. De studie paste niet bij mij want in plaats van de oorzaak van een probleem aanpakken, werd er voornamelijk gekeken naar het bestrijden van symptomen. Het voelde als dweilen met de kraan open. Toen ik de aanvraag kreeg om voor modellenwerk naar Zuid-Afrika te gaan voor een paar maanden was mijn keuze dan ook snel gemaakt. Daar stond ik dan, in Kaapstad. Weg van alles wat voor mij als thuis voelde, weg van m’n vrienden en familie en ik had überhaupt geen idee hoe ik écht voor mezelf moest zorgen. Ik leefde de eerste periode op pasta pesto, brood en Nutella, maar ik heb me nog nooit zo vrij gevoeld.

Mijn ex-vriendje vertelde mij dat ik te dik was

 

Liefde, haat, vriendschap en verlies

Ik ontmoette daar een mannelijk model waar ik een relatie mee kreeg, maar na een paar maanden vertelde hij mij ijskoud dat we nooit samen zouden kunnen reizen en werken als modellen, omdat ik in zijn optiek te dik was. Nou je kan je voorstellen hoe zoiets binnenkomt. Zeker als je het van je eigen vriend te horen krijgt. Dit tegendeel wou ik maar al te graag bewijzen en ben toen veel gaan reizen voor mijn werk. Met het leven in modellen-appartementen over de wereld, maakte ik ook de modellen-gewoontes eigen. Van roken tot ongezonde eetgewoontes, wat uiteindelijk resulteerde in een daadwerkelijk eetprobleem. Desalniettemin ging het werk super goed, maar had ik niet door hoe ver ik van mijzelf verwijderd stond.

Mijn moeder heeft nooit de ernst van haar ziekte met mij gedeeld.

Toen er borstkanker bij mijn moeder geconstateerd werd, wist ik niet hoe ziek ze daadwerkelijk was. Dit heeft ze bewust voor mij achtergehouden, want zij wilde niet dat haar ziekte mij zou weerhouden om van het leven te genieten. Mijn carrière ging super goed, ik woonde in New York en zij wou niet dat ik door haar ziekte zou stoppen met reizen. Toen mijn vriend (inmiddels echtgenoot) mij kwam opzoeken, had hij de intens zware taak om mij te vertellen over mijn moeders ziekte. Die 10 dagen daar met Oscar waren de mooiste emotional rollercoaster die ik ooit heb meegemaakt. Nadat ik hem op het vliegveld had afgezet realiseerde ik mij dat alles was veranderd. Ik wou geen dag langer blijven en vloog twee dagen later terug naar Amsterdam.

Ik was in de ban van mijn werk en mijn modellenbureaus

Mijn moeder heeft op jonge leeftijd heel veel meegemaakt. Ze moest snel volwassen worden en nam weinig tijd voor haarzelf. Zij wilde voor mij een zorgeloos bestaan creëren met de wereld aan mijn voeten. Nadat zij kwam te overlijden ben ik gewoon doorgegaan met hard werken en reizen, omdat dat hetgeen was wat zij voor mij wenste. Gelukkig ging ik wel beter voor mezelf zorgen. Ik stopte met roken, kreeg een betere relatie met eten en werd steeds gelukkiger met wie ik was als model en vrouw.

 

(Weder)geboorte

Ondanks alle positieve veranderingen die ik had doorgevoerd had ik geen ruimte voor het verdriet. Alles ging goed, ik heb een topbaan, een geweldig huwelijk, fijne vrienden en familie, dus waarom zou ik er zo doorheen zitten? Ik bleef door gaan tot ik letterlijk niet meer kon. Na een aantal intense essence & source trainingen en heel veel zelfreflectie en acceptatie ben ik onwijs gegroeid als persoon. Klaar om een nieuwe richting op te gaan, alleen had ik nog geen idee welke richting. Toen ik in die periode zwanger werd, kwam dat voor mijn gevoel totaal niet handig uit. Ik wou net een nieuw hoofdstuk beginnen in mijn boek des levens en een baby krijgen stond nog niet op mijn planning.

Nu realiseer ik mij dat die transformatie van meisje naar vrouw precies de les was die ik nog moest leren over mijzelf. Het heeft mijn leven compleet veranderd en daar ben ik super dankbaar voor. Mijn vuurtje is weer gaan branden.

Het stemmetje in mijn hoofd veranderde steeds meer van gefluister naar geschreeuw.

Ik heb veel positieve veranderingen doorgevoerd in mijn leven, ik heb heel hard aan mezelf gewerkt en ik heb een mooi kindje gekregen. Maar ik wilde meer doen en dat stemmetje in mijn hoofd die mij dat influisterde verdween maar niet. Na een tijd veranderde het van gefluister naar geschreeuw. Het probleem was alleen dat ik niet zo goed wist wat ik wilde doen en daardoor automatisch ook niet hoe ik het moest doen. Door vele goede gesprekken kwam ik tot de realisatie dat de diepte ingaan, hetgeen is waar mijn passie ligt.

 

Voelen

Ik heb mijzelf ingeschreven voor de Coaching opleiding en het voelt fijn om deze stap te nemen. Ik ben klaar voor dit avontuur en ik zie wel waar het mij brengt. Ik heb veel geleerd uit mijn eigen ervaringen, maar ik wil nu graag mijn kennis verbreden om dit ook in de praktijk toe te passen, mezelf te ontplooien en daarmee ook andere te helpen. Leven vanuit mijn authentieke zelf en ruimte nemen voor alles wat er is, zijn nu mijn kernwaarden. Daarmee hoop ik mensen te kunnen inspireren en motiveren om het leven aan te gaan.